IWD 2022: Interview met Ingrid Koedood

Ontmoet de Nederlandse Tribal en Reisfotograaf

  • Mail
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter

Stel uzelf voor (naam, waar u vandaan komt en wat u doet).

Mijn naam is Ingrid Koedood, geboren en opgegroeid in de buurt van Rotterdam, Nederland. Mijn twee passies zijn reizen en fotografie. Een perfecte combinatie. Ik houd er van landen te bezoeken die minder bekend zijn bij het grote publiek. Vanuit een humanistische benadering tracht ik de schoonheid van het onbekende op beeld vast te leggen en hiermee een bewustzijn te creëren.

Wanneer is uw interesse in fotografie ontstaan? Hoe lang fotografeert u al? Kunt u zich het eerste werk herinneren dat u maakte?

Van kleins af aan speelt fotografie een rode draad in mijn leven. Mijn vader was een fervent amateur fotograaf. Als klein meisje stond ik al bij mijn vader in de donkere kamer. De geur van de ontwikkelvloeistof. Het magische moment dat de afbeelding tevoorschijn komt. Het resultaat dat eerst altijd aan een waslijntje in de bijkeuken hing te drogen. Dit heeft allemaal bijgedragen aan mijn liefde voor fotografie. Het zelf ontwikkelen van foto’s doe ik al lang niet meer. Maar fotograferen des te meer zeker nu we leven in een digitaal tijdperk, en hiervoor reis ik de hele wereld over.
Het fotograferen heb ik echt serieus opgepakt zo’n tien jaar geleden nadat ik aan de hand genomen ben door de Nederlandse reis- en lifestyle fotograaf Hans Zeegers. Hij heeft mij geleerd anders te leren kijken. Wat maakt een foto krachtig? En hoe kun je met een enkele foto een heel verhaal vertellen? Later heeft GMB Akash, internationaal ‘award winning’ fotojournalist uit Bangladesh mij verder de kneepjes van het vak geleerd. Altijd gefocust op compositie en minder op het technische aspect van fotografie. Een ‘training in the field’. Overdag op pad op zoek naar mooi en interessant beeld en ’s avonds volgde te beoordeling van mijn werk. Deze tijd is voor mij heel verrijkend geweest.

Mijn eerste foto’s waren vooral kiekjes. Foto’s van objecten en natuur. Het was nog te spannend om op mensen af te stappen om ze te portretteren. Nu doe ik niet anders meer. De mens staat centraal in mijn werk en dit geeft mij veel voldoening. Ik gebruik voornamelijk mijn 24-70 mm lens. Dit dwingt mij om contact te maken en hierdoor ontstaan zeer waardevolle momenten.

Wat zijn enkele van uw favoriete locaties die u hebt gefotografeerd?

Inmiddels heb ik veel van de wereld gezien. Ik ben erg geïnteresseerd in andere culturen. Hoe leven de mensen daar? Wat zijn hun gewoontes en rituelen? Vanuit fotografie oogpunt is Bangladesh een fascinerend land. Op elke hoek van de straat gebeurt hier iets: de energie, het licht en bovenal de mensen. Bangladesh kampt met extreme armoede, kinderarbeid, ondervoeding, natuurrampen en vervuiling. De mensen leven op de onderste trede van de economische ladder. Voor hen is elke dag een strijd, een strijd om te overleven. Mensen die geen stem stemmen maar door mijn foto’s kan ik andere mensen bewust maken van hun levensomstandigheden. Verder is elk land, plaats, mensen en stammen uniek dat maakt het lastig kiezen.

Wat is u grootste invloed of inspiratie?

Mijn inspiratie komt uit verschillende bronnen. Soms zijn dit foto’s, artikelen, documentaires en social media. Maar soms ook andere fotografen of mensen uit mijn omgeving die innerlijk raken door wat ze doen, vertellen of laten zien. Verder kan ik heel slecht tegen het onrecht in de wereld. Kinderarbeid went bijvoorbeeld nooit. En steun ik de organisaties die zich inzetten tegen onrecht.

Wat was de eerste stam die u bezocht? Hoe was deze ervaring?

Jaren geleden heb ik Vietnam bezocht. Top priority was het bezoeken van de Flower Hmong tribe in het noorden van Vietnam. Felle kleuren en prachtige patronen sieren de kleding van deze bergstam. Ze zijn in grote getale te aanschouwen tijdens de wekelijkse markt in Bac Ha.

Wat is volgens u belangrijk om over inheemse gemeenschappen te benadrukken?

Veel inheemse bevolkingsgroepen worden in hun leefomgeving bedreigd. Ze worden weggejaagd, vermoord, bomen worden gekapt of de grond wordt in brand gestoken. De landroof is niet alleen een gevaar voor de inheemse bevolking maar ook natuur en dieren. Survival International doet belangrijk werk om de leefomgeving van deze bevolkingsgroepen te beschermen. Zoals ik al zei kan ik slecht tegen onrecht. Het is belangrijk aandacht te blijven vragen voor human rights.

Heeft u een favoriete foto die u genomen heeft? Of een waar u bijzonder aan gehecht bent?

Heel veel foto’s zijn speciaal voor mij omdat ik nog precies kan herinneren wanneer en waar ik de foto’s heb gemaakt en hoe het contact is geweest. Vervelende situaties maak ik gelukkig zelden mee. Ik voel mij vaak bevoorrecht over mijn afkomst. Ik ben opgegroeid in een veilige wereld waar alles voorhanden was. Ik heb alle kansen gekregen, alleen vanwege de plek waar mijn wieg stond. Dit geldt niet voor een groot gedeelte van deze aard. Dit is een van mijn favoriete foto’s <zie foto>. Dit meisje groeit op in de sloppenwijk van het naastgelegen treinstation in Dhaka Bangladesh. De omstandigheden zijn slecht op alle vlakken. Mensen leven letterlijk op de rails waar elke 10 minuten een trein overheen rijdt. Ondanks deze slechte omstandigheden tovert dit meisje een glimlach op haar gezicht terwijl ze een douche neemt: een geluksmomentje. Dit ontroert mij enorm.

Wat is een van de meest memorabele ervaringen die u tijdens de uitvoering van uw werk hebt gezien of meegemaakt?

Ik heb fantastische avonturen beleefd en de mooiste natuur gezien maar de contacten met de mensen blijven mij het meeste bij. Ik heb ondervonden dat de mensen die het minst hebben het meest geven. Zo ook bij de Wodaabe tribe in Chad. Nadat ik een doek had gegeven aan een jonge vrouw, kreeg ik later uit dankbaarheid een bankbiljet in mijn handen gestopt. Dit gebaar vond ik ongelooflijk. Je kan stellen dat buiten het vee deze tribe geen bezittingen heeft.

Als ik naar uw werk kijk, zie ik een heleboel dingen - het fungeert als een visuele geschiedenis van hen die niet vaak worden vastgelegd of gedocumenteerd volgens conventionele normen, bovendien geloof ik dat het zich verdubbelt als een stille documentaire van de bredere menselijke ervaring, van de levendige kleuren van India, tot de ontroerende persoonlijke portretten die zo veel overbrengen op de manier van vertellen en emotie. Dit is slechts mijn slecht geïnformeerde interpretatie of bewondering die me tot mijn eigenlijke vraag brengt: Als uw werk een nalatenschap had, wat zou die dan zijn? Zie u jezelf als een bewustmaker van deze gemeenschappen en mensen? Of is er iets specifieks dat je wilt overbrengen of vastleggen wanneer u met u onderwerpen werkt?

Als fotograaf heb je het vermogen om de wereld te veranderen. Eén foto kan tegelijkertijd en video en een verhaal zijn. Met deze ene foto kan een groter bewustzijn van sociale kwesties gecreëerd worden. De projecten die ik doe zijn allemaal persoonlijke projecten. Ik ben vrij te fotograferen wat ik wil, ik werk niet voor opdrachtgevers. Dit geeft mij veel vrijheid. Ik vind het belangrijk mensen op een waardige manier vast te leggen. Ik ben positief ingesteld en zie in alles de schoonheid. En misschien met een beetje liefde en medeleven kunnen we de wereld een stukje mooier maken.

U zei dat u onze locatie in Den Haag heeft bezocht, wat vond u ervan?

Tribes zijn veelal bevolkingsgroepen zonder vaste verblijfplaats, doorgaans trekken zij rond met het vee op zoek naar voedsel en water. Ik zie hierin een link met de diensten die ‘Tribes’ aanbiedt. Een westers nomade volk op zoek naar een flexibele werkplaats. Vorig jaar augustus heb ik de locatie in Den Haag bezocht. Prachtige foto’s aan de muur maar misschien had ik ze liever nog iets groter willen zien dan maken ze nog meer indruk. Maar dat is persoonlijk.

Want to see more of Ingrid's incredible work? Check out her Instagram or go directly to her website for more information!

Contacteer ons

  • Recent
  • Onderwerpen
  • Archief
Tribes News

Behoefte aan hybride werken bij corporates wordt ingevuld door Tribes Inspiring Workplaces

14 oktober 2021
Meer informatie
In The Press

Werkplekken om tijd- en plaatsonafhankelijk te werken

15 september 2021
Meer informatie